Zespół cieśni kanału nadgarstka

Choroba ta może wystąpić u osoby w każdym wieku, choć najczęściej pojawia się po 50. roku życia. Dotyka 3-6% społeczeństwa. Zmiany chorobowe występują zwykle w ręce dominującej.

Zespół cieśni nadgarstka powstaje na skutek ucisku nerwu pośrodkowego w kanale nadgarstka, najczęściej na tle długotrwałego przeciążania (przy drobnych pracach ręcznych, pisaniu na klawiaturze, jeździe na rowerze, graniu na instrumentach itp. ) Zespół cieśni może także występować w przebiegu chorób reumatycznych (RZS, toczeń), endokrynologicznych (niedoczynność tarczycy, cukrzyca) lub w trakcie ciąży.

Objawy :

  • początkowo sporadyczne drętwienie, mrowienie i bóle w okolicy kciuka, palca wskazującego i środkowego oraz połowy palca serdecznego
  • powszechnym objawem jest nasilenie sie objawów w nocy co powoduje trudności w spaniu i budzenie (dzieje się tak, ponieważ silniejsza masa mięśnia zginaczy wymusza podczas snu ustawienie nadgarstka w pozycji zgięciowej co prowokuje objawy )
  • z biegiem czasu dochodzi zaniku mięśni kłębu kciuka , osłabienia chwytu, braku precyzji i ograniczenia ruchów (pojawia się utrudnione zaciskanie ręki w pięść, a trzymane przedmioty często wypadają z ręki).
  • objawy choroby mogą być spotęgowane gdy towarzyszy im obecny w kręgosłupie szyjnym proces zwyrodnieniowy lub dyskopatia (tzw. double crush syndrome)

Celem potwierdzenia rozpoznania wykonuje się badanie przewodnictwa nerwu pośrodkowego tzw. EMG

Leczenie nieoperacyjne w postaci iniekcji sterydowych i czasowego unieruchomienia nie przynosi trwałych efektów. Dlatego zalecanym postępowaniem jest zabieg chirurgiczny uwolnienia kanału nadgarstka. Zabieg ten polega na przecięciu więzadła poprzecznego nadgarstka celem zlikwidowania ucisku na nerw.

Efekty zabiegu są odczuwalne najczęściej już w pierwszym tygodniu po zabiegu. Ostateczny wynik leczenia i szybkość powrotu do sprawności zależy od zaawansowania procesu chorobowego.

Blizna pooperacyjna